ماده ۱- مالکیت در آپارتمان‌های مختلف شامل دو قسمت است:

  • الف) مالکیت قسمت‌های اختصاصی:

طبق قوانین آپارتمان‌نشینی قسمت‌های اختصاصی به قسمت‌هایی گفته می‌شود که عرفا برای استفاده انحصاری مالک قسمت معین یا قائم مقام او تخصیص یافته باشد.

  • ب) مالکیت قسمت‌های مشترک:

قسمت‌های مشترک به قسمت‌هایی از ساختمان و اراضی و متعلقات آن‌ها گفته می‌شود که به طور مستقیم و یا غیرمستقیم، مورد استفاده تمام مالکین می‌باشد و نمی‌توان حق انحصاری برای آن‌ها قائل شد.

ماده ۴- حقوق و تعهدات و همچنین سهم هر یک از مالکان قسمت‌های اختصاصی از مخارج قسمت‌های مشترک متناسب است با نسبت مساحت قسمت اختصاصی به مجموع مساحت قسمت‌های اختصاصی تمام ساختمان.

برای محاسبه مخارج قسمت‌های مشترک، ذکر نکات زیر بر اساس ماده ۴ قوانین آپارتمان‌نشینی و تبصره‌های آن ضروری است:

  1. پرداخت هزینه‌های مشترک اعم از اینکه ملک مورد استفاده قرار گیرد یا نگیرد، الزامی است.
  2. هزینه‌های غیر مرتبط با مساحت زیر بنا به صورت مساوی تقسیم خواهند شد.
  3. چنانچه چگونگی استقرار حیاط ساختمان یا بالکن یا تراس مجموعه به گونه‌ای باشد که تنها از یک یا چند واحد مسکونی، امکان دسترسی به آن باشد، هزینه‌های حفظ و نگهداری آن قسمت به عهده استفاده کننده یا استفاده‌کنندگان است.
  4. اگر مالکان با توافق یکدیگر ترتیبی برای تقسیم حقوق و تعهدات پیش‌بینی کرده باشند بر اساس آن اقدام می‌شود.