مطابق با قانون ۱۱۱۹ مدنی طرفین عقد ازدواج می‌توانند شروط ضمن عقد که مخالف با مقتضای عقد نکاح نباشد را در ضمن عقد تعیین نمایند مثل اینکه شرط شود هرگاه شوهر، زن دیگر بگیرد یا در مدت معینی غایب شود یا ترک انفاق نماید یا بر علیه حیات زن سوء قصد کند، زن وکیل و وکیل در توکیل باشد که پس از اثبات تحقق شرط در دادگاه خود را مطلقه سازد.

البته در عقدنامه‌های چاپی بسیاری از این شروط قید شده است. به عنوان نمونه در قسمتی از سند ازدواج نگاشته شده «ضمن عقد نکاح زوجه شرط نمود هرگاه طلاق بنا به درخواست زوجه نباشد و طبق تشخیص دادگاه، تقاضای طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی نبوده، زوج موظف است تا نصف دارایی موجود خود را که در ایام زناشویی با او به دست آورده یا معادل آن را طبق نظر دادگاه بلاعوض به زوجه منتقل نماید.»

علاوه بر شروط ضمن عقد معمول، شروط دوازده گانه‌ای در قسمت دیگر سند ازدواج قید گردیده که معمولا هنگام عقد، زوجین نسبت به امضا و قبول آن شرایط اقدام می‌کنند. مطلب مهم این است که برخی خانم‌ها تصور می کنند اگر این بندهای دوازده‌گانه را امضا کنند، به راحتی و به سرعت، می‌توانند طلاق بگیرند، در صورتی که چنین نیست…!

آنچه می‌تواند طلاق را برای زن راحت و سریع الامکان کند، اخذ وکالت مطلق و بدون قید در طلاق از زوج بوده که مهم است که وکالت اخذ شده بلاعزل باشد.

این نوع وکالت معمولا بعد از عقد ازدواج یا همزمان در دفترخانه اسناد رسمی تنظیم می‌شود. البته همین وکالت در طلاق هم شرایط و عبارات خاصی را در وکالتنامه می‌طلبد که اگر دقت کافی در تنظیم مفاد آن نشود، ممکن است وکالت را بلا استفاده نماید. لذا بهتر است در این خصوص با یک وکیل مسلط به موضوعات خانواده در شهر مشهد یا سایر شهرهای کشور ، مشورت صورت گیرد.

در صورتی که موضوعی برایتان مهم است، بهتر است در عقدنامه شرط شود از جمله حق انتخاب مسکن و محل سکونت توسط زوجه، اجازه شاغل بودن زوجه، اجازه تحصیل و…

دقت داشته باشید که اجازه خروج از کشور، حتی اگر در عقدنامه قید شود الزام آور نخواهد بود بلکه چنین اقدامی باید به صورت جداگانه در دفتر اسناد رسمی صورت گیرد و حتی به وجه ملزمی، شوهر را متعهد به آن نمود. (در قانون گذرنامه، امکان ممنوع الخروج شدن زوجه توسط شوهر پیش بینی شده است)