نکات قانونی در رابطه با ثبت برند

  • نکته ۱:
    طبق ماده‌ی ۳۰ «قانون ثبت اختراعات، طرح‌های صنعتی و علایم تجاری» مصوب سال ۱۳۸۶:
    علامت یعنی هر نشان قابل رؤیتی که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد.
  • نکته ۲:
    مطابق با ماده ۳۲ همین قانون، برخی علایم تجاری قابل ثبت و حمایت از نظر قانونی نیستند. برخی از مهم‌ترین علایم غیر قابل ثبت عبارتند از:
  1. الف) علامت‌هایی که نتواند کالاها یا خدمات یک مؤسسه را از کالاها و خدمات مؤسسه دیگر، متمایز سازد. به عنوان نمونه؛ انتخاب علامت تجاری که مشابه با علامت ثبت شده دیگری است.
  2. ب) علامتی که خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد. به عنوان نمونه؛ علامت تجاری «گُل» برای محصولات دُخانی (دُخانیات)
  3. د) عین یا تقلید نشان نظامی، پرچم، یا سایر نشان‌های مملکتی یا نام اختصاری بوده یا موارد مذکور یکی از اجزای آن علامت باشد. به عنوان نمونه؛ علامت تجاری «ایران» یا شکل پرچم ایران برای یک محصول ایرانی
  • نکته ۳:
    در حالت کلی، ثبت علامت تجاری اختیاری است اما گاه، به موجب برخی قوانین و مقررات، ثبت علامت تجاری برای برخی محصولات یا خدمات، الزامی شده است. به عنوان نمونه؛ مطابق با تصویب‌نامه هیئت وزیران در سال ۱۳۲۸ راجع به ثبت علامت تجاری، برای محصولات و خدمات زیر، الزاماً باید علامت تجاری، پیش بینی و ثبت شود:
    ۱. داروهای اختصاصی مورد استفاده پزشکی یا دامپزشکی
    ۲. مواد غذایی که در لفاف و یا ظروف و به اسم مشخصی باشند مانند کنسرو مواد غذایی، چای، مربا، پنیر و …
    ۳. آب‌های معدنی یا گازدار، شربت، آب‌های میوه و انواع نوشابه‌ها که با اسم و ظروف یا بسته‌بندی مشخص به معرض فروش گذاشته می‌شود.
    ۴. لوازم آرایشی و بهداشتی مانند صابون، شامپو، ادکلن و …


  • نکته ۴:
    در ادامه نکات قانونی در رابطه با ثبت برند مطابق ماده ۳۳ قانون مذکور، اظهارنامه ثبت علامت به همراه نمونه علامت و فهرست کالاها یا خدماتی که ثبت علامت برای آن‌ها درخواست شده، به اداره مالکیت صنعتی واقع در تهران یا در صورت نمایندگی در استان یا شهر درخواست‌کننده ثبت علامت، تسلیم می‌شود. (پرداخت هزینه‌های ثبت علامت بر عهده متقاضی است.)
  • نکته ۵:
    به موجب بند د ماده ۴۰ همین قانون، مدت اعتبار ثبت علامت ده سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت آن می‌باشد. این مدت با درخواست مالک آن برای دوره‌های متوالی ده ساله با پرداخت هزینه مقرر، قابل تمدید است. یک مهلت ارفاقی شش ماهه که از پایان دوره شروع می‌شود، برای پرداخت هزینه تمدید با پرداخت جریمه تاخیر، در نظر گرفته می‌شود.